در مورد وجه تسمیه باغبهادران روایات متعددی موجود است لیکن معتبرترین این روایات همانا نظر  استاد محمد مهریار مباشد که بنابر پژوهشهای خویش نام اصیل وگذشته آن را ((باغ آذران)) دانسته که در مرور زمان به باغبهادران موسوم گشته . باغ آذران به معنای باغ آتشکده میباشد و  این نظریه با واقعیات تاریخی وآثار باستانی بدست آمده از این منطقه منطبق میباشد در مجاورت باغبهادران و در محلی که به قلعه کافر یا قلعه گبر شهرت یافته است بقایای آتشکده ای از دوران ساسانی بر جای مانده است وبنابر ماهیت این آتشکده در این محل آتش یا آذر مقدس حافظ مردم منطقه شعله ور بوده است.

آتش در نزد ایرانیان عهد باستان و پیروان آیین وحدانی زرتشت بواسطه قدرت عظیم ویرانگری و تمدن ساز خویش بعنوان نماد ومظهر اقتدار لایزال و بیکران اهورامزدا (خدا در آیین زرتشت) مورد احترام و تقدس قرار داشت واز اینرو وجود آن تداوم بخش حیات اجتماعی ایرانیان دانسته میشد وبه همین دلیل می کوشیدند در ابتدای سکونت خویش در هر منطقه عبادتگاهی که آتشکده خوانده می شد بنا کرده ودر درون آن آتشی را به عنوان حافظ و تداوم بخش حیات اجتماعی خود شعله ور ساخته ودر حفظ آن بکوشند. لزوم تامین هزینه های نگهداری آتش وآتشکده و نیز انجام مناسک مذهبی تحت رهبری روحانیونی که مسئول حفظ آتش مقدس دانسته می شدند موجب  رواج سنت وقف در نزد ایرانیان گردید که بر اساس آن حاصلخیزترین و غنی ترین منابع آبی  و  خاکی منطقه به جرگه اموال و املاک آتشکده درآمده وبا واگذاری استیجاری املاک مذکور از تولید  محصول بر روی زمینهای مذکور سهمی را برای حفظ رونق آتشکده و نگهبانی از آتش درون آن در نظر می گرفتند.

این سنت دلیل آن شد که املاک مذکور و از جمله باغاتی که به این امر اختصاص داده شده بودند به نام آتش مقدس خوانده شوند از جمله ((باغ آذران)) یا باغبهادران کنونی آنگونه که از شواهد و آثار کهن بدست آمده در منطقه برمیآید، زیستگاه اولیه نیاکان مردم باغبهادران همان منطقه سرسبز و باغات پر حاصلی بوده که اینک وشمندجان و بشمگون خوانده می شود،این منطقه که عمدتاً از دشت هموار و باغات انبوه تشکیل شده و در سمت شمال شرقی باغبهادران واقع است در گذشته دور ((سمندگان)) خوانده می شده آثار باستانی پراکنده ای که در این محل بدست آمده ومتعلق به دوران پیش از اسلام دانسته شده اند بیانگر قدمت سکونت اجتماعی در این منطقه میباشند و این احتمال قریب به یقین وجود دارد که باغ آذران نام دیگر همین منطقه بوده که بای تاکید بر مالکیت آتشکده برآن این چنین خوانده می شده است .  محدودیت ارضی سمندگان در ازای جمعیت روزافزون جامعه مذکور دلیل اصلی گسترش و انتقال تدریجی سکونت گاههای این منطقه به سمت شرق و محل کنونی باغبهادران بوده است. مردم باغبهادران در تمامی دوران گذشته ضمن برخورداری از غنا وحاصلخیزی اراضی خویش به امر کشاورزی اشتغال داشته و با اتکاء به موقعیت جغرافیایی ویژه که در منطقه ای مرتفع قرار داشته و علیرغم هرج ومرج سیاسی واجتماعی رایج منطقه در طول تاریخ ضمن ایمن ماندن از تهاجمات غاتگرانه دشمنان اصالت فرهنگی خویش را بعنوان جامعه ای کشاورز و روستا نشین حفظ کرده و حیات اجتماعی خود را تداوم بخشیده اند.