دستور دکتر مانکجی نوشیروانجی دهالا
دستور دکتر «مانکجی نوشیروانجی دهالا» در ۳۱ شهریور ۱۲۵۴ خورشیدی (۲۲
سپتامبر۱۸۷۵ میلادی) در بندر سورت هند زاده شد. وی یکی از دستوران بزرگ،
روشنفکر و دانشمند زرتشتیان هند و پاکستان و از پیشگامان آموزش زبانهای
اوستا، پهلوی و فرهنگ ایران باستان است که در نیمه دوم سدهی نوزدهم میلادی
در هند و در پیشگاه شادروان «خورشید جی رستم جی کاما» استاد نامی زبانهای
ایران باستان به آموزش پرداخت و سپس در آمریکا در دانشگاه آکسفورد نیویورک
تحت آموزش «ویلیام جکسن» استاد نامی زبانهای اوستا و سانسکریت به آموختن
ادامه داد.
پس از پایان آموزش و بازگشتش به هند دکتر دهالا از سوی زرتشتیان ایالت سند و بلوچستان(پاکستان امروز) در آغاز به مقام دستوری و سپس به عنوان دستور بزرگ آنجا برگزیده شد.
وی یکی از اصلاحطلبان و رفورمیستهای آیین زرتشتی و در واقع از فرشوکرتها یا زندهکنندگان دین زرتشتی بهشمار میرود که در این راه هیچگاه نترسید و در راه نشاندادن حقیقتهای دین و آموزشهای راستین اشوزرتشت تا آنجا که در توان داشت کوشید.
وی در سال ۱۹۲۱ میلادی به همراه همسر و پسرش نریمان به آمریکا رفت و در راه چند ماهی را با خانواده در ایران و عراق ماند؛ و یکسری سخنرانیها نیز در این کشورها انجام داد.
در سال ۱۹۲۹ میلادی برای شرکت در جشن ۱۷۵ سالگی دانشگاه کلمبیا حضور یافت و در آنجا به دریافت دکترای افتخاری ادبیات نایل آمد. در ژوئن ۱۹۳۵ میلادی نیز دولت مستعمراتی هند به او فرنام(:لقب) «شمسالعلما» را داد.
دستور دکتر دهالا نویسندهای بود پرکار که نوشتههایش بسیار و پیوسته مورد نظر اندیشمندان زرتشتی و دانشمندان دیگر کشورهای جهان قرار گرفته که بارها در هند و آمریکا چاپ شده است.
از جمله نوشتههای آن دستور بزرگ عبارتند از:
۱- زیور موبدان، چاپ ۱۸۹۹ کراچی
۲- جای پای پاکدامنی، چاپ ۱۹۰۰ کراچی
۳- نیایشها و ترجمه آن به انگلیسی چاپ ۱۹۰۸ نیویورک
۴- خداشناسی زرتشتی چاپ ۱۹۱۴ نیویورک
۵- تمدن زرتشتی چاپ ۱۹۲۱ نیویورک
۶- جهانکاوی ما چاپ ۱۹۳۰ نیویورک
۷- راه زندگی زرتشت، چاپ ۱۹۳۰ بمبئی
۸- تاریخ زرتشتیگری، چاپ ۱۹۳۸ بمبئی
۹- همپرسگی با اهورامزدا، چاپ ۱۹۴۱ نیویورک
۱۰- ادبیات ایران باستان، چاپ ۱۹۴۹ کراچی
۱۱- انسان به کجا میرود؟، چاپ ۱۹۵۰ کراچی
۱۲- دینهای جهان در تکامل، چاپ ۱۹۵۳ کراچی
و شمار دیگری از کتابها و سخنرانیهای آن دستور که بعدها با سرمایهای به نام «موسسه شرقشناسی» گردآوری شده و کتابها و نوشتههای دینی و سخنرانیهای آن دستور بزرگ را چه در هند و چه در خارج به چاپ رساند.
دکتر علیاکبر جعفری نیز از شاگردان دستور دهالا در کراچی پاکستان بود.
دستور دکتر دهالا در ۴ خورداد ۱۳۳۵خورشیدی (٢۵ می ١٩۵۶ میلادی) در شهر کراچی پاکستان درگذشت. روانش شاد باد.
برگرفته از:
۱- خداشناسی زرتشتی: از باستانیترین زمان تا کنون/ مانکجی نوشیروان جی دهالا. برگردان به فارسی: رستم شهزادی. تهران: انتشارات فروهر، ۱۳۷۷
برگرفته از سایت یتا اهو
در بینش اشوزرتشت خداوند را باید در روشنایی جستجو کرد پس هر زرتشتی به هنگام نیایش رو به سوی روشنایی می کند، هرگونه روشنایی درنماز تفاوتی ندارد . نور خورشید ، ماه ، چراغ که یکی از آنها نیز می تواند روشنایی آتش باشد . از سوی دیگر ایرانیان باستان ، آتش را نماد موجودیت خود یا نمادی از هویت ملی خودیا اجاق می دانستند و به آن افتخار می کردند زیرا آتش از بین برندة ناپاکی ها و روشن کنندة تاریکی ها است ، گرما و انرژی آتش چرخ های صنعت و پیشرفت را به چرخش می آورد و آتش درونی انسان اندیشه او را به خـردِ بی پایان اهورایی پیوند میدهد ، پس زرتشتیان به پیروی از نیاکان خود همچنان آتش را در آتشکده ها پرستاری می کنند تا یادآور پویایی روشنایی در هستی باشد .زرتشتیان آتشکده ها را درِمهر یعنی راه ورود مهربانی ها می دانند ومحلی است برای پیمان بستن دو دلداده چون پاک وبی آلایش می دانند.