پير نارستانه در يزد
| پير نارستانه در يزد |
|
|
سپندارمذ روز تا آذر روز از ماه تير (۲ الي ۶ ) ديدار از زيارتگاه نارستانه 
منو چهر ارغوانی - پیر نارستانه نام نیایشگاهی است در حدود سی کیلومتری شهر یزد در پشت کوه «دربید»، که زرتشتیان هر ساله به مدت 5 روز برای به جا آوردن مراسم و آداب و رسوم مربوط و با هم بودن و نيايش به این نیایشگاه میروند
این نیایشگاه در داخل درهای با ژرفای کم جای دارد که از سه طرف آن کوه آن را در برگرفته است. در کنار جایگاه چشمهای وجود دارد که آب آن از ذخیره کردن بارندگی ارتفاعات پیرامون در استخر آن سوی پیر تامین میشود. در محل نیایشگاه درخت «مورد»ای رشد کرده که شاخههای آن از ساختمان خارج شده و دیدگاه دلنشینی را پدید آورده.بر اساس باورهای مردم، این مکان پناهگاه یکی از شاهزادگان ساسانی به نام «شاهزاده اردشیر» است که در هنگام حملهی تازیان برای در امان ماندن به این مکان آمده، بر پایهی این باورها شاهزاده اردشیر بر شکارچی روشنبینی نمایان شده و شکارچی بنابه خواست و فرمان شاهزاده اردشیر، بنای پیر نارستانه را بنیان نهاده است.پس از حمله اعراب به ایران در زمان ساسانیان، خانوادهی یزدگرد سوم، آخرین پادشاه ساسانی، که به پرهیزگاری شهره بودند، گریختند و به کوهها پناه بردند. به اعتقاد برخی از زرتشتیان، آنها در کوهها و چاههای اطراف یزد در شکافها یا دل زمین پنهان شدند و مزار آنها اکنون زیارتگاه زرتشتیان است. البته این باور در طول تاریخ با خرافات هم آمیخته شده است.
در واقع این شاهزادههای گریخته از دست اعراب، نقش اسطورههای مقاومت را برای ایرانیان یافتهاند و از این رو از آنها برای کسب هویت خود استفاده میکنند.
پير نارستانه زيارتگاه زرتشتيان در يزد
در بینش اشوزرتشت خداوند را باید در روشنایی جستجو کرد پس هر زرتشتی به هنگام نیایش رو به سوی روشنایی می کند، هرگونه روشنایی درنماز تفاوتی ندارد . نور خورشید ، ماه ، چراغ که یکی از آنها نیز می تواند روشنایی آتش باشد . از سوی دیگر ایرانیان باستان ، آتش را نماد موجودیت خود یا نمادی از هویت ملی خودیا اجاق می دانستند و به آن افتخار می کردند زیرا آتش از بین برندة ناپاکی ها و روشن کنندة تاریکی ها است ، گرما و انرژی آتش چرخ های صنعت و پیشرفت را به چرخش می آورد و آتش درونی انسان اندیشه او را به خـردِ بی پایان اهورایی پیوند میدهد ، پس زرتشتیان به پیروی از نیاکان خود همچنان آتش را در آتشکده ها پرستاری می کنند تا یادآور پویایی روشنایی در هستی باشد .زرتشتیان آتشکده ها را درِمهر یعنی راه ورود مهربانی ها می دانند ومحلی است برای پیمان بستن دو دلداده چون پاک وبی آلایش می دانند.