آتش
آتش
آتش پرستی به عقیده برخی افراد به معنای عبادت کردن آتش است اما آتش پرستی در لفظ درست به معنای پرستاری کردن از آتش است .یعنی این که زرتشتیان از آتش مراقبت و نگهداری می کنند نه این که آن را خدای خویش می دانند و آن را عبادت می کنند .
تصور اشتباه دیگر نیز این است که چون زرتشتیان به
سمت آتش و نور ستایش و نیایش می کنند آن ها کافر هستند و برای غیر خدا سجده
می کنند .
قضیه رو به آتش شدن زرتشتیان مانند قضیه رو به قبله
شدن یا رو به کعبه نماز خواندن مسلمانان است . آتش در دین زرتشت جایگاه
مهم و مقدس و محترمی دارد و زرتشتیان آتش را پاک و تمیز می دانند که باعث
می شود زرتشتیان از آن به عنوان رابط بین خود و اهورامزدا استفاده کنند ،
هم چنین آن ها معتقد ان که آتش اهریمن را از آن ها دور می کند و مانع وسوسه
اهریمن یا شیطان می شود .
اگر بخواهیم رو به آتش شدن زرتشتیان را دلیل
بر کافری آنان بدانیم پس مسلمانان نیز کافر می باشند زیرا به سمت سنگ و
چوب نماز می خوانند و برای غیر خدای یکتا سجده می کنند. پس نمی توان
زرتشتیان را کافر نامید.
بدانگاه بد آتش خوب رنگ … چو مر تازیان را مهراب سنگ
مپندار که آتش پرستان بدند … پرستنده پاک یزدان بدند
“فردوسی بزرگوار”
سوره بـقـره:
براى هر قوم (به اقتضاء مصلحت) قبله اى است که قوم به آن رو مى کند، شما در کارهاى نیک سبقت جویید_۱۴۸
این آیه هم به قبله ی زرتشتی ها اشاره کرده،هم به شعار کردار نیک-گفتار نیک و…
در بینش اشوزرتشت خداوند را باید در روشنایی جستجو کرد پس هر زرتشتی به هنگام نیایش رو به سوی روشنایی می کند، هرگونه روشنایی درنماز تفاوتی ندارد . نور خورشید ، ماه ، چراغ که یکی از آنها نیز می تواند روشنایی آتش باشد . از سوی دیگر ایرانیان باستان ، آتش را نماد موجودیت خود یا نمادی از هویت ملی خودیا اجاق می دانستند و به آن افتخار می کردند زیرا آتش از بین برندة ناپاکی ها و روشن کنندة تاریکی ها است ، گرما و انرژی آتش چرخ های صنعت و پیشرفت را به چرخش می آورد و آتش درونی انسان اندیشه او را به خـردِ بی پایان اهورایی پیوند میدهد ، پس زرتشتیان به پیروی از نیاکان خود همچنان آتش را در آتشکده ها پرستاری می کنند تا یادآور پویایی روشنایی در هستی باشد .زرتشتیان آتشکده ها را درِمهر یعنی راه ورود مهربانی ها می دانند ومحلی است برای پیمان بستن دو دلداده چون پاک وبی آلایش می دانند.