رفتار های اجتماعی ساده اما مهم
رفتار های اجتماعی ساده اما مهم
خداوندا
ما را از پاداش کسانی که با بینش و خرد در راه خدمت به دیگران گام برمی
دارند، و از روی راستی و دین برای آبادانی خانه، ده، شهر، کشور و جهان تلاش
می کنند و با مدارایی و مهر ورزی گسترش آبادانی و پیشرفت کوشش می نمایند و
می خواهند با منش نیک و راستی به تو پیوسته و با تو یکی شوند، آگاه نما!
بند 16 یسنا 31 گات هابعضی رفتار های ما خیلی ساده آنقدر ساده که کمتر برای آنها فکر می کنیم یا آنقدر ساده که ارزشی برای آن ها قا ئل نمی شویم و ذهن خودمان را برای آنها اشغال نمی کنیم، شکل می گیرد، ولی وقتی به عواقب آنها نگاه می کنیم می بینیم نه تنها از دین فاصله گرفته ایم، از سنت دور شده ایم، بلکه کاری انجام داده ایم که نه تنها علمی نیست با عقل سر سازگاری ندارد، بلکه محیط زیست را زشت کرده ایم و زمین و خاک و هوا و آتش (چهار آخشیج) را آلوده ایم. درست آنچه که اشوزرتشت در بند بالا و بند های دیگر ما را برحذر می داند.
یادم نمی رود امسال تابستان برای زیارت عمومی یکی از زیارتگاه ها رفته بودم وجمعیت زیادی برای زیارت آمده بودند که جای خوشحالی بود زیارت پیر، نماز و نیایش، دیدن دوستان، بررسی مشکلات جامعه و نامزدی و عروسی جوانان و آشتی کسانی که کینه یا کدورت داشتند بازی بچه وجوانان، شادی را برای جماعت به ارمغان می آورد. اما هشت نفر نوجوانی را در آنجا دیدم که برای رفع عطش قوطی آب میوه خریده بودند و شرط کرده بودند کسی برنده جایزه می شود که قوطی خالی را به سمت کوهستان دورتر پر تاب کند، وهیج در فکر آلودگی آن ضایعات نبودند. البته بخیر گذشت دوستی به آنها هشدار داد بهتر نیست محیط کوهستان را آلوده نکنیم و اگر می خواهیم پرتاب وزنه داشته باشیم با سازمان و انجمن های دست اندرکار پیشنهاد بدهیم این گونه مسابقات را در محل برگزار کنند. و آنها بعد مسابقه قوطی ها راجمع آوری و دسته جمعی برای پیشنهادشان مصمم شدند.
در پشت بام خیله ای خانواده ای که هندوانه میل می کردند پوست و تخم هندوانه را به پشت خیله می ریختند تا پرندگان و چرندگان بخورند. تعدادی از کسانی که روغن نذر پیر کرده بودند پس از خالی کردن شیشه روغن را با خود می آورند و به سمت کوه می اندازند که باد آنها را جابجا منظره ناخوشایندی در جوار پیر به وجود می آورد.
خانواده های پس از صرف آبلیمو، سرکه و آبغوره یا گلاب شیشه خالی را از پنجره به پشت خیله پرتاب می کنند، سفره هایی که برای صرف غذای دسته جمعی می گسترند با ته مانده غذایی که در آن است در پشت خیله ها می تکانند. و بالاخره وقتی خیله ها را ترک می کنند ظروف به ته مانده غذا و ظروف نشسته زیارتگاه یا ظروف الوده یکبار مصرف و شیشه های که کمی روغن یا آب لیمو دارد کیسه نایلونی با مقداری نمک، چند تا سیب زمینی یا پیاز یا سیر در خیله ها باقی می گذارند که منظره ناخوشایندی به بار می آورد و...
منظره زشت، آلودگی هوا، آلودگی زمین وآلودگی خاک وآلودگی صوتی ظاهر قضیه و تمیزکاری خادم ها و کمک کننده ها همتی است که شاید نتوانند طبیعت پاک و سالم را برای زیارت کننده های بعدی به ارمغان آورند (با توجه به هزینه زیاد تمیز کاری در فضای گسترده زیارتگاه برای متولیان به بار می آورد.)
جالب این است پای درد دل کسانی که تا چند دقیقه پیش ته مانده های سفره غذا را جلوی خیله تکان داده بوده بودند نشستم و چنین فرمودند: "سطل زباله کافی نیست کیسه زباله کافی نیست یا مگر کسانی نیستند که باید اینجا را تمیز کنند!!" یاهمه دست اندر کاران پیر را به کم کاری و بی مسئولیتی متهم می کنند و چه بسا از کثیفی و نابسامانی سیستم جمع آوری زباله می نالند وحتی کار چند دقیفه قبل خود یا خانواده را به یاد نمی آورند.
البته متولیان بایستی مسابقاتی برای تخلیه انرژی جوانان منظور کنند و با پیش بینی دقیق تمیز کاری و سطل زباله مناسب و کیسه زباله کافی و فرهنگ سازی دقیق و تاکید روی فرموده های اشوزرتشت سعی کنند همراهی جماعت را به دست آورند.
وقتی که هرودت یونانی می نویسد:"ایرانیان هیچ چیز کثیف و آلوده به آب نمی زنند، در پاک نگه داشتن خاک و هوا مراقبت دارند."
زرتشتیان نور را نماد اهورامزدا می دانندودر جلو روشنایی با درون و برون پاک نماز می خوانند. داریوش در کتیبه بیستون می نویسد:"اهورا مزدا جهان را آفرید، مردمان را آفرید، شادی را آفرید."
بییایید لحظه ای فکر کنیم ونه تنها زیارتگاهامان را بلکه خانه، ده، شهر، کشور و جهان را با مهرورزی پاک نگه داریم. به گفتار اشوزرتشت گوش دهیم وعمل کنیم تا شادی بهره همگان شود:" خداوندا! ما را از پاداش کسانی که با بینش و خرد در راه خدمت به دیگران گام برمی دارند، و از روی راستی و دین برای آبادانی خانه، ده، شهر، کشور و جهان تلاش می کنند و با مدارایی و مهرورزی گسترش آبادانی و پیشرفت کوشش می نمایند و می خواهند با منش نیک و راستی به تو پیوسته و با تو یکی شوند، آکاه نما ! بند 16 یسنا 31 گات ها"
+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت 9:35 توسط داریوش
|
در بینش اشوزرتشت خداوند را باید در روشنایی جستجو کرد پس هر زرتشتی به هنگام نیایش رو به سوی روشنایی می کند، هرگونه روشنایی درنماز تفاوتی ندارد . نور خورشید ، ماه ، چراغ که یکی از آنها نیز می تواند روشنایی آتش باشد . از سوی دیگر ایرانیان باستان ، آتش را نماد موجودیت خود یا نمادی از هویت ملی خودیا اجاق می دانستند و به آن افتخار می کردند زیرا آتش از بین برندة ناپاکی ها و روشن کنندة تاریکی ها است ، گرما و انرژی آتش چرخ های صنعت و پیشرفت را به چرخش می آورد و آتش درونی انسان اندیشه او را به خـردِ بی پایان اهورایی پیوند میدهد ، پس زرتشتیان به پیروی از نیاکان خود همچنان آتش را در آتشکده ها پرستاری می کنند تا یادآور پویایی روشنایی در هستی باشد .زرتشتیان آتشکده ها را درِمهر یعنی راه ورود مهربانی ها می دانند ومحلی است برای پیمان بستن دو دلداده چون پاک وبی آلایش می دانند.